IV. Świadczyć

Kapłani, którzy prowadzili rekolekcje o Duchu Świętym lub głosili kazania katechizmowe podczas Nowenny przed  Uroczystością Zesłania Ducha Świętego, dają świadectwo, że odkrywanie osobowości oraz bliskości Ducha Świętego, niesie ludziom wiele radości. Skupienie się wyłącznie na mówieniu o Jego darach i łaskach, rozbudza w nas tylko naszą interesowność, a tymczasem wszelkie nawrócenia, które zmieniły życie ludzi, polegają na odkryciu, kim jest Bóg. Najwięcej światła udziela sam Duch Święty podczas regularnej modlitwy wewnętrznej, rozmyślania o Bogu z pomocą Pisma Świętego, oraz podczas dni skupienia. Każdy kapłan jest wezwany do ukazywania owej bliskości i bezpośredniości Ducha Świętego, poprzez żywe słowo, które wypływa z intymnej relacji z Bogiem. Duch Święty uświęca nasze osobowości oraz działa w Kościele przez dary charyzmatyczne. Niezwykle użyteczne jest studiowanie Pisma Świętego i książek teologicznych, jeśli tylko towarzyszy temu kontemplacyjne i duchowe nastawienie. Posługiwanie się cytatami Pisma Świętego dla ludzkiej satysfakcji, nie przynosi prawie żadnych owoców.
Głównym celem Apostolatu jest zbliżenie ludzi do Osoby Ducha Świętego poprzez oferowanie rekolekcji i seminariów oraz kształtowanie świadomości chrześcijan, którzy za największą łaskę będą poczytywać sobie stałą, wewnętrzną i bliską obecność Ducha Świętego i Jego uświęcające działanie, bez którego żylibyśmy nadal z daleka od Boga i podlegali zniewalającym nas zwyczajom. Drugim celem Apostolatu jest naśladowanie Ducha Świętego w Jego cierpliwej i pełnej miłosierdzia trosce o grzeszników. Dlatego rekolekcje i dni skupienia będą kierowane do wszystkich ludzi, którzy w momencie decydowania się na udział w rekolekcjach, nie mają zamiaru angażować się w jakikolwiek ruch lub wspólnotę. Jeśli poproszą, będą mogli być skierowani do odpowiednich wspólnot lub grup pomocowych. Apostolat chce uczyć ludzi przede wszystkim modlitwy, dzięki której każdy i w każdym miejscu, będzie mógł rozwijać swoją relację z Bogiem.