III. Żyć

Nowe życie, nowe myślenie, nowe stworzenie, nowy człowiek – to znamiona oddziaływania Ducha Świętego. Każdy z ludzi jest bardzo słaby i bez mądrości Ducha Świętego szybko popada w zależności, traci dystans do rzeczy, poddaje się pragnieniom i natarczywym myślom. Ileż osób „nakręca się” jakąś drobną sprawą, która w krótkim czasie staje się ich obsesją, jedynym celem… Pod kierownictwem Ducha Świętego – jeśli Mu się poddajemy – stajemy się wolni od owej natarczywości świata materialnego, której jesteśmy poddawani nie tylko ze strony diabła, ale również przez manipulację ze strony ludzi, którzy wiedzą, jakie słabe strony człowiek posiada. Kiedy czytamy, jakie owoce wydaje życie poddane Duchowi Świętemu, tym bardziej uświadamiamy sobie, że chociaż jest ono piękne i upragnione przez wszystkich, to jednak nie jest możliwe osiągnięcie go bez stałej łaski Ducha Świętego. By żyć Duchem Świętym, i pod Jego przemożnym wpływem, powinniśmy nie tylko Mu o tym mówić w modlitwie, ale i podejmować wysiłek ascezy, polegającej na wyrzekaniu się tego, co jest dla naszego życia niekonieczne, a co absorbuje wiele sił i czasu. Apostolat będzie zatem przypominał o wartości postu i drobnych wyrzeczeń, które ciało i jego „głody” poddają Duchowi.
Jednak Bóg sam zadbał o to, by nas karmić swoim życiem, ustanawiając sakrament Eucharystii. Treścią Eucharystii jest życie Jezusa, którego „pokarmem” jest miłość do Boga. On oddał Ojcu całego siebie – życie i śmierć. Tego właśnie oczekuje Duch Święty: gdy oddamy Bogu całe swoje życie z miłości, da nam wewnętrzne spojrzenie Jezusa, które nas uwolni od leku przed przyszłością, przed chorobliwą rywalizacją o znaczenie, przed pychą i podłością. Patrzeć oczami Jezusa, to być wolnym i żyć pod kierunkiem Ducha Świętego.
Oto owoce nowego życia ludzi, których przepełnia Duch Święty: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wspaniałomyślność, łaskawość, wierność, skromność, wstrzemięźliwość, czystość, opanowanie.