O nas

Duch Święty jest nadal mało znany, a przecież Bóg wszystkiego nam udziela, i do nas przychodzi, w Osobie Ducha Świętego. Nie znać Ducha Świętego, to nie znać Trójcy Świętej, która nam się wyraźnie objawiła jako Komunia Trzech Osób. Bez tej wiedzy o Trójcy Świętej niemożliwe jest pełne zrozumienie wiary chrześcijańskiej, gdyż właśnie po to przyszedł Chrystus, aby znieść dystans między człowiekiem i Bogiem wytworzony przez grzech, i by udzielić ludziom Ducha Świętego.

W dzień Pięćdziesiątnicy Bóg dokonał cudu, który trwa od tamtej chwili cały czas: Bóg, Duch Święty zamieszkał w człowieku, a obecność Boża stała się rzeczywistością wewnętrzną. Bez wiary w dar Ducha Świętego wszystko jawi się nadal trudne i skomplikowane. Przez dar Ducha Świętego, Bóg ułatwił i uprościł relacje ludzi ze Sobą.

*

APOSTOLAT DUCHA ŚWIĘTEGO powstał po to, by pomóc wszystkim katolikom bez wyjątku – również kapłanom i osobom życia konsekrowanego – w poznaniu i ukochaniu Osoby Ducha Świętego. Rozpoznając tak bliską obecność Ducha Świętego, zrozumiemy miłość Pana Boga, z którą działa wobec stworzeń od zawsze, a której szczytem jest odkupienie na Krzyżu i w Zmartwychwstaniu. Apostolat będzie odsłaniał ową prostotę Pana Boga, której synonimem jest miłość miłosierna. Pismo Święte i Tradycja Kościoła są napełnione tymi światłami. Pragnieniem Apostolatu jest to, by wszyscy ochrzczeni poznali Ducha Świętego, nawiązali osobistą z Nim relację i pokochali Go z całego serca. Duch Święty jest Obietnicą Ojca, posłaną i daną Nam po zmartwychwstaniu Chrystusa. Przyjęcie Ducha Świętego przez nas, jest największym wyrazem wdzięczności wobec Boga.

*

Apostolat Ducha Świętego powstał w lutym 2015 roku, w Lublinie, po długim okresie rozeznawania i modlitwy. Został zatwierdzony przez Metropolitę Lubelskiego, abpa Stanisława Budzika. U jego początków znajduje się inicjatywa czterech osób: ks. Krzysztofa Guzowskiego, ks. Grzegorza Bartha, ks. Zdzisława Pławeckiego (SCJ) i Dariusza Chojnackiego. Stopniowo do inicjatywy przyłącza się coraz więcej osób. Apostolat prowadzi rekolekcje, dni skupienia, seminaria i katechezy ewangelizacyjne o Duchu Świętym oraz organizuje tzw. szkołę kontemplacji, podkreślając tym samym, że modlitwa jest najbardziej ewidentnym znakiem oraz środkiem działania Ducha Świętego w naszym życiu. Wszelką korespondencję prosimy kierować do Dariusza Chojnackiego, na adres mailowy: apostolat.ducha@gmail.com Tą drogą można się zapisywać na rekolekcje i dni skupienia oraz inne spotkania. Informacje ogólne umieszczone są w zakładce „Rekolekcje”.

*

Hasło Apostolatu: Czynić wszystko z miłości do Ducha Świętego!

*

Apostolat a inne wspólnoty oddające cześć Duchowi Świętemu. Zapewne wiele osób będzie stawiać sobie pytanie o podobieństwa i różnice pomiędzy Apostolatem a wspólnotami charyzmatycznymi. Apostolat w odróżnieniu od wspólnot charyzmatycznych ma profil kontemplacyjny. Skoro dla ludzi wierzących celem, szczęściem, prawdą, radością, życiem, a więc: wszystkim – jest Trójjedyny Bóg, to naszą uwagę powinniśmy kierować w pierwszym rzędzie na Dawcę darów i Dar – Ducha Świętego. Apostolat uważa, iż zbyt wielkie skoncentrowanie na łaskach, przy braku zainteresowania Tym, który jest Łaską Niestworzoną, prowadzi tylko do częściowego obudzenia duchowego. Z Pisma Świętego i Tradycji wiemy, iż łaski charyzmatyczne, to tylko niektóre z wielorakich form działania Ducha Świętego, gdyż pierwszym jest działanie odradzające i przebóstwiające człowieka, na wzór Chrystusa. W życiu Jezusa nie było rozdźwięku między wolą Bożą i dążeniami ludzkimi. Właśnie Duch Święty daje nam zdolność rozumienia, iż cel człowieka doczesny i wieczny jest ten sam: szczęście w Bogu. Duch Święty kształtuje w nas osobowość Chrystusa. Wiara, miłość i nadzieja uzdrawiają człowieka duchowo, moralnie i psychicznie. Jest to jedno z najważniejszych dzieł Ducha Świętego w nas. Apostolat uczy jak łączyć kontemplację i ewangelizację, nową ewangelizację z ewangelizacją permanentną.

*

Ograniczenia w naszym myśleniu o Osobie Ducha Świętego.

  • Nasza mentalność jest aspektowa. Ducha Świętego kojarzymy tylko z niektórymi obszarami i sektorami życia duchowego i sakramentalnego, przez co jawi się On nam raczej jako „nieobecny”, niż wszechobecny. Wiemy jednak z Objawienia, że nie ma dziedziny, która byłaby pozbawiona Jego wpływu, ani miejsca w świecie, w którym moc Ducha Świętego by się nie objawiła. Znakami przychodzenia Ducha Świętego są sakramenty, charyzmaty, modlitwa, głoszenie Słowa, uczynki miłości, dary i owoce Ducha Świętego, cnoty, Kościół i jego struktury, ecc. Ponadto Apostolat chce wydobywać ze skarbca myśli teologicznej Kościoła zapomniane prawdy, które mówią o charakterystycznych cechach osobowości Ducha Świętego i niezliczonych formach Jego działań. Nie powinniśmy pytać „gdzie i kiedy jest Duch Święty?”, a raczej „gdzie Go nie ma?”.
  • Zawężenie działania Ducha Świętego do obszarów, gdzie nie ma grzechu lub do niektórych form duchowości. Duch Święty jest Miłosierny i Wszechmocny. On jest obecny nawet tam, gdzie cierpią Boże dzieci, by je umacniać i utwierdzać w wierze. Obozy, łagry, slumsy, więzienia i obszary nędzy ludzkiego grzechu były – i są – miejscami wzmożonej działalności Ducha Świętego (por. Rz 5, 5.20). By zatem otworzyć ludzi wierzących na Ducha Świętego, Apostolat będzie prowadził rekolekcje o różnych formach: z animacją wspólnot charyzmatycznych, w milczeniu, z udziałem pieśni powszechnie śpiewanych w naszych kościołach oraz z liturgią łacińską. Jak zauważamy, wiele osób powstrzymują przed rekolekcjami o Duchu Świętym nieznane formy modlitw i obrzędów, właściwych dla określonych grup.
  • Rozumienie niechrześcijańskie modlitwy, jako aktywności człowieka i projekcji życzeń. Najpilniejszym zadaniem dla Kościoła w Polsce, jest nauczenie ludzi modlitwy wewnętrznej, kontemplacyjnej, której nauka jest zawsze połączona z poznawaniem Ducha Świętego, jako „aktywnego” Mieszkańca naszej duszy. Dla chrześcijan modlitwa oznacza przyjmowanie i słuchanie, a nie mówienie o własnych pomysłach i stawianie żądań. Poprzez modlitwę Bóg wpływa na nasze myśli i nasze działania, poddaje swoje projekty i kieruje decyzjami.

Powszechnym błędem jest oddzielenie działania od życia kontemplacyjnego. Aktywizm jest wyrazem ateizmu chrześcijan, którzy nie wierzą, iż Bóg wystarczająco dobitnie dziś mówi i potężnie działa. W sposób błędny przeciwstawia się wiedzę teoretyczną modlitwie, zapominając iż modlenie się jest korzystaniem z mądrości Bożego Ducha. Niejednokrotnie organizowane są sympozja na tematy teologiczne, w czasie których czas na modlitwę, uznawany jest za… stratę czasu. Ponadto nie mało jest osób wierzących, które nie mają świadomości, iż Duch Święty jest Osobą i nigdy nie wyznały Duchowi Świętemu: „Kocham Cię i potrzebuję Ciebie”. Brak wiary w siłę modlitwy jest przyczyną większości podziałów, niezdrowej megalomanii, rywalizacji, nieuzasadnionych kompleksów, kryzysów i upadków. Modlitwa osobista i zaangażowana, pozostawia Bogu władzę nad nami. Faktem jest iż zbyt mało ludzi wierzy w moc modlitwy, która w swej istocie – jak uczy Objawienie – nie jest czynnością człowieka, lecz dziełem Ducha Świętego, którego wolę należy stale rozpoznawać w postawie jedności z Kościołem. Apostolat zaprasza wszystkie osoby do włączenia się w modlitwę o to, aby chrześcijanie przebudzili się i oddali przyszłość swoją władzy Ducha Świętego.

Jedna myśl “O nas

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *