Dzień 9


A Duch i Oblubienica mówią: „Przyjdź!” A kto słyszy, niech powie: „Przyjdź!” I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie.

Ap 22, 17

Duchu Święty, Rodzicielu Kościoła, wypełniaj swoją obecnością każdy zakątek Mistycznego Ciała Chrystusa zrodzonego w wodzie i krwi wypływających z boku przebitego na krzyżu. One stanowią Twoje świadectwo (por. 1 J 5, 6) urzeczywistniane dla nas w każdym sakramencie. Wodami płodowymi Kościoła w szczególny sposób wypełniłeś Wieczernik. Tam, dzień przed ukrzyżowaniem, po raz pierwszy zstąpiłeś na chleb i wino, by stały się pokarmem Twojego pielgrzymującego ludu. Tam, trzeciego dnia, utwierdziłeś Kościół w wierze, gdy Chrystus tchnął Ciebie na Apostołów (por. J 20, 22). Tam, w dniu Pięćdziesiątnicy, wypełniłeś zebrany zalążek wiernych wszystkimi darami niezbędnymi do wzrostu wspólnoty (por. Dz 2, 1-4) i obrony przed starającemu się ich zniszczyć szatanowi. Dzięki Tobie wody, w których narodził się Kościół, stały się wodami chrztu zdolnymi uczynić nas jednością w Tobie (por. 1 Kor 12, 13). Twoja Oblubienica-Kościół, z którą chcesz się zjednoczyć tak ściśle, jak mąż z żoną (por. Ef 5, 31-32), składa się bowiem z wielu oblubienic-dusz, których wzorem i przykładem uczyniłeś Niepokalane Poczęcie – wolną od grzechu i śmierci Maryję, razem z którą od wieków Kościół oczekuje Ciebie w wieczernikach serc swych wiernych. To w Jej najczystszym sercu po raz pierwszy wybrzmiała pieśń posłuszeństwa, której uczymy się codziennie, łącząc się sakramentalnie z Tobą i stając się jednym duchem z bliźnimi (por. 1 Kor 6, 17). Zły nie ma nad nią władzy, bo cała jej przeszłość, teraźniejszość i przyszłość zakotwiczone są w Tobie. Dziękujemy za kotwice sakramentów, które spinają dawne wydarzenie, z obecną łaską i przyszłą chwałą.

Udziel nam z Twoich wód życia za darmo (por. Ap 21, 6), bo brak nam pieniędzy cnót i zasług – mamy tylko wątłą wiarę w Ciebie, która mimo to Ci wystarcza (por. J 7, 37). Nie daj nam kraść owoców, które i tak nie nasycą duszy potrzebującej Twoich przysmaków (Iz 55, 1-2). Daj nam pić, bo usychamy! Prosimy Cię, wiedząc, że obiecał nam to Ten, który daje nam poznać Boży dar (por. J 4, 10). Niech pierwszy łyk z Twojej studni otworzy nas na źródło wody, które zawsze w nas było, abyśmy nieśli Twoje wieczne życie innym (por. J 4, 14). Chcemy przygotować się, by wyjść na spotkanie Umiłowanemu, jak tylko usłyszymy pukanie (por. Mt 25, 6). Zabierz nas do Tronu Wszechmocnego, który otrze nasze łzy; tam, gdzie rozciągają się pastwiska Baranka (por. Ap 7, 17).

Jesteś naszym Początkiem, którego podmuch nas stworzył, i Ty jesteś Końcem, który ostatecznie powoła nas do nowego życia. Niech przyjdzie Twoje Królestwo, niech dopełni się oczekiwanie! Wprowadź nas na Gody Baranka. Przemień nasze pełne tęsknoty „Marana tha” (Przyjdź, Panie), którym wypełniasz cały Kościół, wołając za niego i w nim podczas każdej Eucharystii, na wieczyste „Maran atha” (Nasz Pan przyszedł). Amen.

Jedna myśl “Dzień 9

  1. Boże Duchu Święty, dziękuję Ci, że przenikasz stronę Apostolatu i modlisz się w nas unosząc nasze serca do Pana naszego Jezusa Chrystusa! Nasza małość zanurza się w Twojej Potędze i tonąc czerpie to, co jest ukojeniem dla spragnionej duszy.Tak bardzo Ciebie pragnę i potrzebuję! Przygotowałam dla Ciebie dużo miejsca we mnie.Wszystko, co moje czeka na Ciebie. Naucz mnie kochać Ciebie , słyszeć Ciebie i być posłuszna.Amen

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *