św. Faustyna Kowalska


Duchu Święty, który „jesteś tym samym Panem jak i Ojciec, i Syn” (Dz 1781). Podobnie jak Chrystus, uniżasz się, by obcować z nami, Twymi stworzeniami. Zamieszkujesz z innym Osobami Trójcy w najgłębszych pokładach naszej duszy, udzielając nam w obfitości swego życia (por. Dz 392). Uczyń z nas godną świątynię Twej chwały, budując nami Mistyczne Ciało Chrystusa – Kościół, który prowadzisz ku pełnemu zjednoczeniu z Tobą w prostocie, łagodności i szczerości (por. Dz 633).

Duchu Święty, Ty nie tylko natchnąłeś św. Faustynę, ale także dałeś jej siłę do realizacji Twoich planów w jej duszy i na całym świecie. Jej milczeniem, pokorą i posłuszeństwem zdołałeś wypowiedzieć chwałę Twojego miłosierdzia. Wiedziała, że „aby mógł Duch Boży działać w duszy – trzeba ciszy i skupienia” (Dz 145).
Siostra Faustyna trzymała się Ciebie jak „dziecię matki” (Dz 148), codziennie przyzywając Twojej pomocy w modlitwie (Dz 968). Usuń z nas niepotrzebne zmartwienia, które nas wiążą. Daj nam poznać nędzę, jaką jesteśmy (Dz 167) i dopełnij tego, czego nam brak (Dz 359). Oświeć nas światłem, którego udzielałeś swojej oblubienicy Faustynie w najkrótszej drodze ku świętości, którą jest „wierność w wypełnianiu Twych natchnień” (Dz 291).

Udziel nam łaski życia według reguły, którą jesteś Ty sam i weź nas pod swe szczególne kierownictwo! (por. Dz 438 i 1174). Amen.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *