Królowa Różańca Świętego

„Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu”

Niepokalana Dziewico, Twój nieznający grzechu duch mógł bez przeszkód odczuwać nieustanną radość i wdzięczność wobec swego Stwórcy i Ojca. Wspomagaj słabych w naszych codziennych zmaganiach, abyśmy dostrzegali Obecność Pana w najmniejszych wydarzeniach życia i poprzez nie oddawali Mu chwalę, bo to Mu milsze niż ofiary.

„Wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny”

„Nie mają już wina”

Gwiazdo Morza, patrząc na świat oczyma swego Oblubieńca – Ducha Świętego, wiedziałaś, że aby doświadczyć światła, trzeba wejść w ciemność. Wskazuj nam drogę, kiedy nie widzimy sensu modlitwy i dobrych uczynków, a świat napełnia nas zniechęceniem, bo przecież to największa światłość oślepia najbardziej.

„Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”

„Synu, czemuś nam to uczynił?”

Matko Odkupiciela, każde drgnienie swego serca podczas drogi krzyżowej łączyłaś z Męką Twego Syna i dzięki temu uczestniczyłaś w Jego bólu. Wyproś nam łaskę łączenia naszych cierpień i spotykających nas przeciwności z najwyższą Ofiarą Jezusa Chrystusa, co nadaje im mocy zbawczej.

„Ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”

„Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”

Królowo nieba i ziemi, przebywając w chwale Trójcy Przenajświętszej spoglądasz na nas i towarzyszysz nam w naszej drodze ku zjednoczeniu z Bogiem. Nie przestawaj przedstawiać naszych próśb przed Nieskończonym Majestatem Boga, który Tobie, najposłuszniejszej, nie odmówi niczego.

 „Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa!”

św. Faustyna Kowalska

Duchu Święty, który „jesteś tym samym Panem jak i Ojciec, i Syn” (Dz 1781). Podobnie jak Chrystus, uniżasz się, by obcować z nami, Twymi stworzeniami. Zamieszkujesz z innym Osobami Trójcy w najgłębszych pokładach naszej duszy, udzielając nam w obfitości swego życia (por. Dz 392). Uczyń z nas godną świątynię Twej chwały, budując nami Mistyczne Ciało Chrystusa – Kościół, który prowadzisz ku pełnemu zjednoczeniu z Tobą w prostocie, łagodności i szczerości (por. Dz 633).

Duchu Święty, Ty nie tylko natchnąłeś św. Faustynę, ale także dałeś jej siłę do realizacji Twoich planów w jej duszy i na całym świecie. Jej milczeniem, pokorą i posłuszeństwem zdołałeś wypowiedzieć chwałę Twojego miłosierdzia. Wiedziała, że „aby mógł Duch Boży działać w duszy – trzeba ciszy i skupienia” (Dz 145).
Siostra Faustyna trzymała się Ciebie jak „dziecię matki” (Dz 148), codziennie przyzywając Twojej pomocy w modlitwie (Dz 968). Usuń z nas niepotrzebne zmartwienia, które nas wiążą. Daj nam poznać nędzę, jaką jesteśmy (Dz 167) i dopełnij tego, czego nam brak (Dz 359). Oświeć nas światłem, którego udzielałeś swojej oblubienicy Faustynie w najkrótszej drodze ku świętości, którą jest „wierność w wypełnianiu Twych natchnień” (Dz 291).

Udziel nam łaski życia według reguły, którą jesteś Ty sam i weź nas pod swe szczególne kierownictwo! (por. Dz 438 i 1174). Amen.